Sen çekip gidince ilkbahara girerken damarlarımın kaç katı uzak bir adrese
n
Nereden bilirdim ki geçen sene, son ilkbaharımızmış seninle
n
Biliyorsun kıştan ve üşümekten nefret ederdim normalde
n
Şimdi ayaz, yağmur, karanlık verse de
n
Bembeyaz bulutları is değmiş gibi kirletse de
n
Âlem “Depresyon, intihar, kasvet,” dese de
n
Giyinip kat kat elbise
n
İki büklüm cenin gibi yorgan altında nefes nefese
n
Uyuyup bol bol rüyalar âleminde
n
Kavuşmayı diliyorum seninle
n
Ve ölsem aklıma gelmezdi, mutlu olacağım kış mevsiminde
n
Böyle daha huzurluydum çünkü yanmıyordu canım
n
Sokaklar boş ve uzun gecesi
n
Evsizlerin katili
n
Kuşların göçüp gittiği
n
Çiçekler solmuş, yeşiller olmuş kahverengi
n
Havasında binlerce mikrop ve virüs gizli
n
Hastanelerin dolup taştığı kış mevsiminde
n
Mutlu olup rahat edeceğim, ölsem aklıma gelmezdi
n
n
(Tanıtım Bülteninden)
n