Dema Kazim xatir ji Serbaz Alparslan xwestibû û ketibû rêya xwe ber bi Stembolê ve, peyvên Alîşûr di serê wî de dubare dibûn. Gava çav li çivîkan ketibû, ew peyvên wî hatibû bîra wî. Serê xwe di şebaka siwarê re derxistibû û qiriyabû. Her digot û bang dikir ji çivîkan re: “Silav, silav ji dînê binê erdê!”Newaf Mîro, di “Sêwiyên Bi Dayik û Bav” de edaleta li rûyê vê dinyayê dipîve.
(Tanıtım Bülteninden)
Internet Explorer tarayıcısının 9.0 ve daha eski sürümlerini desteklememekteyiz. Web sitemizi doğru görüntüleyebilmek için tarayıcınızı güncelleyebilirsiniz, güncelleyemiyorsanız başka bir tarayıcıyı ücretsiz yükleyebilirsiniz.