İnsan, geçmişinden yalnızca bir soyadı devralmaz.Bir evin duvarlarında kalmış sesleri, yarım bırakılmış cümleleri, eski bir fotoğrafın sessizliğinide taşır geleceğe.1970’lerin Türkiye’sinde başlayan bu hikâye; sevmenin cesaret, kavuşmanın ise çoğu za-mankaderle sınandığı yıllardan geçiyor.İki insan birbirini sever. Hayat onları aynı yola çıkarır; sonra hiç beklemedikleri bir yerdeayırır. Geride söylenememiş sözler, saklanmış mektuplar ve yılların örtemediği bir özlemkalır.Zaman geçer.Çocuklar büyür, evler değişir, yüzler yaşlanır. Fakat geçmiş, insanın peşini bırakmaz. Bir güneski bir sandığın kapağı açılır ve yıllardır susan bir hikâye yeniden konuşmaya başlar.Ortaya çıkan şey yalnızca bir ailenin geçmişi değildir.Bir sevdanın izi, bir ayrılığın yükü, bir babanın sustukları ve gelecek kuşaklara bırakılan de-rinbir hesaplaşmadır.“Miras”, geçmiş ile bugün arasında kurulmuş sessiz bir köprü…Okurken kendi hayatınızdan bir fotoğraf, hiç söyleyemediğiniz bir cümle ya da yıllardırkalbinizin bir köşesinde taşıdığınız bir insan çıkabilir karşınıza.Çünkü insanın en ağır mirası, eline bırakılan değil, kalbine işlenendir.Ve her hikâye bittiğinde geriye tek bir soru kalır:“Bize kalan gerçekten neydi?”
(Tanıtım Bülteninden)
Internet Explorer tarayıcısının 9.0 ve daha eski sürümlerini desteklememekteyiz. Web sitemizi doğru görüntüleyebilmek için tarayıcınızı güncelleyebilirsiniz, güncelleyemiyorsanız başka bir tarayıcıyı ücretsiz yükleyebilirsiniz.