Koltuğun kenarına oturdum:"Nine, neden böylesin?"Cevap vermedi: "Dedeme mi üzülüyorsun?"Gözleriyle evet işareti yaptı. "Dedemi neden hastaneye götürmüyoruz?""Dedenin hastaneye ihtiyacı yok.""O zaman Doktor Hulusi amcaya haber verelim, o gelsin.""Onun hiçbir şeye ihtiyacı yok."Ben de öyle düşünüyordum. Dedemin her şeyi vardı."Öyleyse neye ihtiyacı var?"Ninem azıcık bekledikten sonra kendi kendine mırıldanır gibi konuştu:"Ölüme ihtiyacı var?"Dona kaldım; başım döner gibi oldu.Demek ki insanın ölüme de ihtiyacı oluyordu:"Neden böyle konuşuyorsun?"Cevap vermedi. Beni kendine doğru çekti:"Sen üzülme ama..."Ne diyeceğimi bilemedim: "Ölüm..." "Ölüm bütün çaresizliklerin çaresidir. İnsanları bütün dertlerinden kurtarır.""Sen neden ağlıyorsun?"Bir süre sustu, ardından zor duyulan bir sesle mırıldandı:"Ben onsuz yaşayamam."
(Tanıtım Bülteninden)
Internet Explorer tarayıcısının 9.0 ve daha eski sürümlerini desteklememekteyiz. Web sitemizi doğru görüntüleyebilmek için tarayıcınızı güncelleyebilirsiniz, güncelleyemiyorsanız başka bir tarayıcıyı ücretsiz yükleyebilirsiniz.