Bünyamin Dizlek’in şiirleri, yavaş akan bir ışıkla gündelik hayatımızın içinden geçerek söylenmeyen, söylenemeyen her şeyin yankısını taşıyor.Bir bardakta kalan su, bir gölgenin eğimi ve sessizlikle örülen sözcüklerden oluşan Düşük Bir Omzun Hikâyesidir, kaybolmanın değil; kaybolurken kalanın hikâyesidir.“güneş de toprağa düşerayağı tökezleyen çocuk dagüz yaprakları zaten klasikben başın omzuma düşsün isterimorada kalsınkendi ağırlığınca oysun orayıkendi kıvrımınca şekillendirsinçünkü bir yeri olsun isterim gece kuşlarınınşarapçının yarım kalan şişesini saklayacağı bir kovuğukaçmaktan yorulan köpek sığınsın isterimbaşının omzuma verdiği açıya“
(Tanıtım Bülteninden)
Internet Explorer tarayıcısının 9.0 ve daha eski sürümlerini desteklememekteyiz. Web sitemizi doğru görüntüleyebilmek için tarayıcınızı güncelleyebilirsiniz, güncelleyemiyorsanız başka bir tarayıcıyı ücretsiz yükleyebilirsiniz.