Şehir, bir çocuğun tadını beğenmeyip fırlatıp attığı şekere benziyor. Orada yaşayanlar da şekere üşüşmüş karıncalara.
Kahverengi denizi, bitmeyen inşaatları, apartmanlarla kaplı tepeleri, ne zaman geleceği bilinmeyen kışı, içine çekince öksürten havası, plastik çiçeklerle kaplı bahçeleri olan Şehir’e hoş geldiniz.
Bu hikaye, Şehir’in merkezinde yaşayan seksen beş buçuk yaşındaki Mualla’nın pencere kenarında geçiyor. Tek yaptığı şey dışarıyı, arı kovanına benzeyen caddeyi dürbünüyle seyretmek.
İşte yine orada dikiliyor...
Neler gördüğünü anlatmadan önce bir soru: Bir ayı mı yoksa bir insan mı daha vahşidir?
(Tanıtım Bülteninden)
Internet Explorer tarayıcısının 9.0 ve daha eski sürümlerini desteklememekteyiz. Web sitemizi doğru görüntüleyebilmek için tarayıcınızı güncelleyebilirsiniz, güncelleyemiyorsanız başka bir tarayıcıyı ücretsiz yükleyebilirsiniz.