Kim derdi ki bir sandalye,Bir çocuğun yüreğini taşıyabilir?Ama işte ben ve demirden dostum,Düşleri birlikte büyütüyoruz sessizce.Yollar uzun, engeller çok,Ama her dönemeç bir fırsat.Her dokunuşumda, her hareketteHayata yeniden “Ben varım!” diyorum.Demir soğuk olabilir,Ama onun kalbinde bir ateş var:Umudumun, sevgimin, inancımın sıcaklığı.Ve ben biliyorum;Bir sandalyenin kalbi bileGöklerle yarışabilir,Yeter ki içinde Yusuf un cesareti olsun
(Tanıtım Bülteninden)
Internet Explorer tarayıcısının 9.0 ve daha eski sürümlerini desteklememekteyiz. Web sitemizi doğru görüntüleyebilmek için tarayıcınızı güncelleyebilirsiniz, güncelleyemiyorsanız başka bir tarayıcıyı ücretsiz yükleyebilirsiniz.