Aşk; sen kırmızıyı severken o maviyi seviyor diye tüm mavilikleri ona sunmaktı. Ama kaybeden maviydi çünkü kırmızının aşkını göremeyecek kadar derindi.
Gökyüzü kızıl giymişti o günYağmur damlaları aşkla düşüyorduSelvimin yüzünden kalbine doğruSonra, sonra gökkuşağı maviye büründüKırmızı, mavi damlalar aşkla birleşti dudaklardaBal kadınOnu ilk gördüğümdeZarafetinin yanındaÜrkek bir ceylan gibiydiO bakış hâlâ aklımdan çıkmıyorSonra o yağmur damlaları geldi kızıl göktenKalbini kaplayan mavinin ıslanması ileKırmızı mavi şiir doğduAşk mı, bilmemBilemem...
(Tanıtım Bülteninden)
Internet Explorer tarayıcısının 9.0 ve daha eski sürümlerini desteklememekteyiz. Web sitemizi doğru görüntüleyebilmek için tarayıcınızı güncelleyebilirsiniz, güncelleyemiyorsanız başka bir tarayıcıyı ücretsiz yükleyebilirsiniz.