Şerabî got, ez nabim feqiyê şêx û mela,
n
Ne dev ji şerabê berdidim, ne jî dibêm îlela,
n
Min dev ji horiyan û cineta baqî berdaye gidî,
n
Bes e, êdî bihewin, min li serê xwe nekin bela
n
n
شەڕابی گۆت: ئەز نابم فەقیێ شێخ و مەلا
n
نە دەڤ ژ شەرابێ بەرددم، نە ژی دبێم ئیللەڵا
n
من دەڤ ژ حۆرییان و جننەتا باقی بەردایە گدی
n
بەسە ئێدی بحەون، من لە سەرێ خوە نەكن بەلا
n
n
Dîwana mele ne dîwanek çak û lezîz e,
n
Çi helal çi heram! Heyran bizûz bizûz e!
n
Rast e, ya Şerabî her û her şerab e,
n
Îcar heram be jî, şerab ji tirî ye, ezîz e.
n
n
دیوانە مەلا نە دیوانەك چاك و لەزیزە
n
چ حەلالە چ حەرام! حەیران بزووز بزووزە
n
ڕاستە، یا شەڕابی هەر و هەر شەرابە
n
ئیجار حەرام بە ژی، شەراب ژ تری یە، ئەزیزە
n
n
(Tanıtım Bülteninden)
n