sen de kalabilseydin keşkekeşke gündüzü geceye beraber taşıyabilseydikgüneşin doğuşunu, ayın süzülüşünüberaber çekebilseydik içimizekeşke sahipsiz bu kıyılarsenin sesinle tekrar coşabilseydiaz ileride duran şu derme çatma garip evhani o kaba tuğlalarını beraber döşediğimiz sarıla sarıladuvarlarına aşk sıvamıştıkbir de boyamıştık mavili yeşilliderme çatma ama hala kucağı açıkiki kadeh tokuşturup yapayalnız bir masadasohbet arayanlarasenden miras kaldı bu kolu kırık sandalye de biliyorsunona hala ben oturuyorumsol yanım çöküyor içinegözlerim bir balıkçı teknesiben alacakaranlığım.
(Tanıtım Bülteninden)
Internet Explorer tarayıcısının 9.0 ve daha eski sürümlerini desteklememekteyiz. Web sitemizi doğru görüntüleyebilmek için tarayıcınızı güncelleyebilirsiniz, güncelleyemiyorsanız başka bir tarayıcıyı ücretsiz yükleyebilirsiniz.